تبليغاتX
خلوت با غم
شرح وقایع و رویدادهای زندگی عاشقانه
امروز من خیلی خوشحالم.شاید از خودتون بپرسین که چرا من خوشحالم که اون موقع من در جواب میگم که ....................

امروز روز پایان تمام بدبختیامه. امروز روزیه که من دوباره به زندگی برگشتم چون دیگه اون روزهای تلخ غم وحسرت تموم شد

و من باید بگم که خدا حافظ تنهایی چون من دیگه تنها نیستم من

نیمه ی   گمشدمو پیدا کردم

از خدا هم میخوام که شما هم به هر چیزی که آرزوشو دارین برسین

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم مرداد 1385ساعت 11:3  توسط شاهین  | 

آنگاه بانوي پر غرور عشق خود را ديدم
در آستانه پر نيلوفر،
كه به آسمان باراني مي انديشيد

و آنگاه بانوي پر غرور عشق خود را ديدم
در آستانه پر نيلوفر باران،
كه پيرهنش دستخوش بادي شوخ بود

و آنگاه بانوي پر غرور باران را
در آستانه نيلوفرها،
كه از سفر دشوار آسمان باز مي آمد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم اردیبهشت 1385ساعت 23:44  توسط شاهین  | 

مرغ باران

در تلاش شب كه ابر تيره مي بارد
روي درياي هراس انگيز
 
و ز فراز برج باراند از خلوت، مرغ باران مي كشد فرياد خشم آميز
 
و سرود سرد و پر توفان درياي حماسه خوان گرفته اوج
مي زند بالاي هر بام و سرائي موج
 
و عبوس ظلمت خيس شب مغموم
ثقل ناهنجار خود را بر سكوت بندر خاموش مي ريزد، -
مي كشد ديوانه واري
در چنين هنگامه
روي گام هاي كند و سنگينش
پيكري افسرده را خاموش.
 
مرغ باران مي كشد فرياد دائم:
- عابر! اي عابر!
جامه ات خيس آمد از باران.
نيستت آهنگ خفتن
يا نشستن در بر ياران؟ ...
 
ابر مي گريد
باد مي گردد
و به زير لب چنين مي گويد عابر:
- آه!
رفته اند از من همه بيگانه خو بامن...
من به هذيان تب رؤياي خود دارم
گفت و گو با يار ديگر سان
كاين عطش جز با تلاش بوسه خونين او درمان نمي گيرد.
***
اندر آن هنگامه كاندر بندر مغلوب
باد مي غلتد درون بستر ظلمت
ابر مي غرد و ز او هر چيز مي ماند به ره منكوب،
مرغ باران مي زند فرياد:
- عابر!
درشبي اين گونه توفاني
گوشه گرمي نمي جوئي؟
يا بدين پرسنده دلسوز
پاسخ سردي نمي گوئي؟
 
ابر مي گريد
باد مي گردد
و به خود اين گونه در نجواي خاموش است عار:
- خانه ام، افسوس!
بي چراغ و آتشي آنسان كه من خواهم، خموش و سرد و تاريك است.
***
رعد مي تركد به خنده از پس نجواي آرامي كه دارد با شب چركين.
وپس نجواي آرامش
سرد خندي غمزده، دزدانه از او بر لب شب مي گريزد
مي زند شب با غمش لبخند...
 
مرغ باران مي دهد آواز:
- اي شبگرد!
از چنين بي نقشه رفتن تن نفرسودت؟
 
ابر مي گريد
باد مي گردد
و به خود اين گونه نجوا مي كند عابر:
- با چنين هر در زدن، هر گوشه گرديدن،
در شبي كه وهم از پستان چونان قير نوشد زهر
رهگذار مقصد فرداي خويشم من...
ورنه در اين گونه شب اين گونه باران اينچنين توفان
كه تواند داشت منظوري كه سودي در نظر با آن نبندد نقش؟
مرغ مسكين! زندگي زيباست
خورد و خفتي نيست بي مقصود.
مي توان هر گونه كشتي راند بر دريا:
مي توان مستانه در مهتاب با ياري بلم بر خلوت آرام دريا راند
مي توان زير نگاه ماه، با آواز قايقران سه تاري زد لبي بوسيد.
ليكن آن شبخيز تن پولاد ماهيگير
كه به زير چشم توفان بر مي افرازد شراع كشتي خود را
در نشيب پرتگاه مظلم خيزاب هاي هايل دريا
تا بگيرد زاد و رود زندگي را از دهان مرگ،
مانده با دندانش آيا طعم ديگر سان
از تلاش بوسه ئي خونين
كه به گرما گرم وصلي كوته و پر درد
بر لبان زندگي داده ست؟
 
مرغ مسكين! زندگي زيباست ...
من درين گود سياه و سرد و توفاني نظر باجست و جوي گوهري دارم
تارك زيباي صبح روشن فرداي خود را تا بدان گوهر بيارايم.
مرغ مسكين! زندگي، بي گوهري اين گونه، نازيباست!
***
اندر سرماي تاريكي
كه چراغ مرد قايقچي به پشت پنجره افسرده مي ماند
و سياهي مي مكد هر نور را در بطن هر فانوس
و زملالي گنگ
دريا
در تب هذيانيش
با خويش مي پيچد،
وز هراسي كور
پنهان مي شود
در بستر شب
باد،
و ز نشاطي مست
رعد
از خنده مي تركد
و ز نهيبي سخت
ابر خسته
مي گريد،-
در پناه قايقي وارون پي تعمير بر ساحل،
بين جمعي گفت و گوشان گرم،
شمع خردي شعله اش بر فرق مي لرزد.
 
ابر مي گريد
باد مي گردد
وندر اين هنگام
روي گام هاي كند و سنگينش
باز مي استد ز راهش مرد،
و ز گلو مي خواند آوازي كه
ماهيخوار مي خواند
شباهنگام
آن آواز
بر دريا
پس به زير قايق وارون
با تلاشش از پي بهزيستن، اميد مي تابد به چشمش رنگ.
***
مي زند باران به انگشت بلورين
ضرب
با وارون شده قايق
مي كشد دريا غريو خشم
مي كشد دريا غريو خشم
مي خورد شب
بر تن
از توفان
به تسليمي كه دارد
مشت
مي گزد بندر
با غمي انگشت.
 
تا دل شب از اميد انگيز يك اختر تهي گردد.
ابر مي گريد
باد مي گردد...

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم اردیبهشت 1385ساعت 23:34  توسط شاهین  | 

...تقدیم با عشق....

 

تو  به شیرینیه یک  شب  یلدا  تو به وسعت آبی همه دریا

تو  طراوت یاس و گل شب بو

تویی مرهم  زخم همه دردا

تو طلوع سحر  تویی صبح  دگربه افق  های  حیاتم

تو چو تاج سری تو من دگری  من  چو خاکی زیر پاتم

من اگر  زنده ام از  بهر توام

من اگر عاشقم از  عشق  توام

من اگر بیدارم و  میخوانم به تو دلخوشم  ای  مهتاب شبم   

   فرزان  عزیزم  عاشقانه دوستت دارم  و  هیچی  نمیتونه  عشق  تو رو از  قلب  من بیرون کنه

  دستای  نازت رو  میبوسم

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم بهمن 1384ساعت 15:0  توسط شاهین  | 

من کسی  رو می خوام که عاشق باشه 

                           اول و آخرش شقایق باشه

من

    دیوار

تنهایی

      سنگ

           تو

عشق

      تاریکی

رفتن

      موندن

اتاقم بدون تو

      گوشام آشنا با صدای نفسات

   همه ی رویاها و واقعیت ها تو

          من

تو

 

 همیشه عاشقانه دوسستت دارم 

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم بهمن 1384ساعت 14:54  توسط شاهین  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم بهمن 1384ساعت 19:34  توسط شاهین  | 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم بهمن 1384ساعت 19:29  توسط شاهین  | 

sghldsfsdfsdf

 هر کس به طریقی دل ما میشکند

           بیگانه جدا دوست جدا میشکند

                    بیگانه اگر میشکند حرفی نیست

                               از دوست بپرسید که چرا میشکند

 

 

 

 

 

 

 

دلم ميخواد قصه بگم اما نه از اون قصه ها
يه قصه اي که توي اون من باشم و تو و شما

ميخوام ازاون روزي بگم که سردو باروني بودش
اما نگاه ما دوتا بارونو زيبا ميدونست

ميخوام ازاون روزي بگم که در کنار هم بوديم

تو پيش من
من پيش تو

ميخوام بگم

خدا کنه
که مرغ عشق باز بخونه

گلدون مهرو عاطفه نشکنه سالم بمونه
کاش ميتونستيم که بيايم دستامونو به هم بديم

بيايم و با تيشه ي مهر به خار نفرت بزنيم

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم بهمن 1384ساعت 19:27  توسط شاهین  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:17  توسط شاهین  | 

         چرا از من بریدی ای جفاکار

                                           دگر رویم ندیدی ای ریاکار

                مگر من با تو ان پیمان نبستم

                                             مگر من با رقیبانت نشستم

                چه وقت من عهد وپیمان را شکستم

                                              چه وقت من با رقیبانت نشستم

                برو دیگر مرا با تو چه کار است

                                               امید بودنم با تو محال است

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:16  توسط شاهین  | 

  نشاط انگیزو ماتم زایی ای عشق

                                عجب رسواگرو رسوایی ای عشق

              اگر چنگ تو با جانی ستیزد(عشق)

                               چنان افتد که هرگز بر نخیزد(عشق)

              خوشا عشق وخوشا ناکامی عشق

                               خوشا رسوای و بد نامی عشق

             خوشا بر جان من هر روز و هر شام

                               همه دردو همه دادو همه سوز

             خوشا عاشق شدن اما جدایی

                              خوشا دردو نوای بی نوایی

                                 

                              در سکوت زندگی تنهای تنها مانده ام

                             دوستان رفتندو من از کاروان جا مانده ام

                             دوستان رفتندو هریک سوی سرنوشت

                            من به شهر خویشتن با یاد آنها مانده ام

 

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:16  توسط شاهین  | 

ومن جان را به راه تو به برگ یاس می ریزم

                                       که تا باور کنی شاید من از احساس لبریزم

                            بیا ای دوست باور کن بدون بودنت آخر

                                         تمام فصلها را بی تو من در بند پاییزم (دوست)

                             بیا برگرد و در چشمم غروب عشق را حس کن

                                          که بی خورشید دستانت خزانی سردو غم خیزم

                                                       

                                           

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:14  توسط شاهین  | 

               
+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:13  توسط شاهین  | 

                بنام خدا

   دلم برای بود نت همیشه بال میزند 

                                                           نوای عاشقا نه ام  تو را صدا میزند  

      تو را صدا می زنم امید بی صدای من 

                                                          دگر توان دید نت نبوده در نگاه من

     فغان وناله های من به گوش ها رسیده است

                                                        چرا نمی رسد به تو صدای بی ریای من

    گوید امید را ز دل پیدا کن شیدای من 

                                                       من با نوای عاشقی تو را صدا می زنم امید بی صدای من

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:12  توسط شاهین  | 

                بنام خدا

   دلم برای بود نت همیشه بال میزند 

                                                           نوای عاشقا نه ام  تو را صدا میزند  

      تو را صدا می زنم امید بی صدای من 

                                                          دگر توان دید نت نبوده در نگاه من

     فغان وناله های من به گوش ها رسیده است

                                                        چرا نمی رسد به تو صدای بی ریای من

    گوید امید را ز دل پیدا کن شیدای من 

                                                       من با نوای عاشقی تو را صدا می زنم امید بی صدای من

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:11  توسط شاهین  | 

به نام خدا

دلم تنگ است در این دنیا

چه باید کرد با رویا

چه باید دید از این دلهای بی پروا

منم تنها  منم تنها بیا زیبا

در این دنیا دلم تنگ است ای رویا

 فغا نم سخت می دهد ازار فکرم را

نمی دانم کجا باید رفت از این دنیا

نمی خواهم بدانم عاقبت چه خواهد شد این رویا

دل شیدا - نکن رسوا

که رسوایی عجب سخت است

که شیدایی برای یار چه قدر زیباست

دلم تنگ است  دلم تنگ است

نمی بارد در این دنیا بارانی

نمی ریزد دگر اشکی در این صورت

منم تنها منم تنها  بیا ای یار زیبا یم

دلم دیگر ندا رد تاب

بیا اینجا کنار من

بیا زیبا  بیا رعنا

دلم کرده هوایت را  بیا زیبا منم تنها ی  بی پروا

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:8  توسط شاهین  | 

به نام خد

ای دوست اگر حال مرا می پرسی.نیست خوب احوالم

دلم تنها ودلتنگ نگاه مهربانت .

کجا هر دم می روی تنها

بیا اینجا بگیر دست مرا حالا

کنار پنجره ایستادم

می گیرم سخت

ولی اکنون می بینم نگاهی اشنا از پشت ان چشم ها

بیا اینجا مرا دریاب

نگاهم همچنان در انتظار نگاهت می ماند

ودستانم هر لحظه انتظار دستانت را می کشد

واحوالم دگرگون خواهدشد

اگر وجودت در درونم جان تازه ای بگیرد

ومن باردگر  شمع خاموش دلم رابا وجود همیشه روشنت روشن می کنم

ای عزیز تراز جانم

این بارهم مولودت را در کنارت جشن  می گیرم

واکنون بار دیگر از وجودت در کنارم  احساس مسرت میکنم

در مقابل خدا زانو می زنم و از او می خواهم همیشه تو را برایم

جاودان باقی  گذارد

ومرا  همیشه سپر ی  باشد برای بلا هایت

وباز هم فریاد می زنم از صمیم  قلب دوستت دارم

۱۹ ومین طلوعت را در سرزمین دلم عاشقانه تبریک می گویم

تولدت مبارک

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:7  توسط شاهین  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:4  توسط شاهین  | 

در اين شب هاي دلتنگي که غم با من هم آغوشه... به جر اندوه و تنهايي کسي با من نمي جوشه...

کسي حالم نمي پرسه کسي دردم نميدونه... نه همدرد و هم آگاهي با من يکدل نميخونه... از اين

سرگشتگي بيزارم و بيزار... ولي راه فراري نيست از اين ديوار!!!

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:3  توسط شاهین  | 

راستی می دونی پروانه ها چه جوری دعا می کنن : پروانه روی گل نشسته . پروانه داره دعا می کنه :

 الهی شاد بشی . الهی تر نشه چشمات . الهی که تو بخندی به همه غمای دنیا . الهی که من بمیرم

ولی غصه تو رو نبینم . الهی هر جا که باشی . رویاهات هر جا که باشه : بخنده لب قشنگت . الهی

قشنگ بشی

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم بهمن 1384ساعت 21:1  توسط شاهین  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت 21:10  توسط شاهین  | 


گفتی شتاب رفتن من از برای توست

آهسته تر برو که دلم زیر پای توست

با قهر می گریزی و گویا که غافلی

آرام سایه ای همه جا در قفای توست

ای دل نگفتمت حذر از راه عاشقی؟؟؟

رفتی ؟ بسوز ، اینهمه آتش سزای توست..

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت 21:9  توسط شاهین  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم دی 1384ساعت 21:7  توسط شاهین  | 

دیگر خسته تر از آنم

که به فکر دریا و آسمان نگاه تو باشم

دلم می خواهد

چشمانم را ببندم

 و فردا صبح 

 یک ماهی کوچولوی قشنگ

 مرا از خواب بیدار کند         ...

دیگر خسته تر از آنم

که به فکر دریا و آسمان نگاه تو باشم

دلم میخواهد دریا و

آسمان نگاه تو باشم !

امروز جمعه است ... هوا ابری است ... امروز خجالت کشیدم از خودم از بس که این چند روز خسته و عصبی و گریون بودم ... سعی کردم پا به پاشون بخندم و شیطونی کنم و بشم همون دختر بلای قدیمی ... مامان دیشب اومد توی اتاق کارم و گفت:  دلم برای اون دختر شلوغ پر سر و صدا و شاد تنگ شده و من خیلی ناراحت شدم ... به خودم گفتم : خیلی بدی ... اونها مگه چه گناهی کرده اند ؟ امروز برای همشون فال قهوه گرفتم و تاروت ... خیلی خندیدیم ... فال تاروت مامانی کارت عشق افتاده بود ...اینقدر سر به سر مامانی گذاشتم که نگو ... الان که دارم اینها رو تایپ می کنم ساعت ۹:۱۷ دقیقه است ... راستی عصر بهش زنگ زدم که بهش بگم فال تاروت اون چی در اومده !!!!!!!! ۳ تا زنگ خورد و جواب نداد منم ادامه ندادم !!! عمیقا" احساس می کنم انرژی ام داره تحلیل می ره ... دیگه چیزی به آخر جاده نمونده !!!!

+ نوشته شده در  جمعه نهم دی 1384ساعت 19:4  توسط شاهین  | 

شبي از پشت يک تنهايي نمناک و باراني تو را با لهجه گلهاي نيلوفر صدا کردم

تمام شب براي باطراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم

پس از يک جستجوي نقره اي در کوچه هاي آبي احساس

تو را از بين گل هايي که در تنهايي ام روييد با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي:

   دلم حيران و سرگردان چشماني ست رويايي و من

تنها براي ديدن زيبايي آن چشم تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها کردم

همين بود آخرين حرفت

و من بعد از عبور تلخ و غمگينت حريم چشمهايم را به روي اشکي از جنس غروب ساکت و نارنجي خورشيد وا کردم

نميدانم چرا رفتي؟ نميدانم چرا؟ شايد خطا کردم

و تو بي آنکه فکر غربت چشمان من باشي نميدانم کجا؟ تا کي؟ براي چه؟ ولي رفتي

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد

و بعد از رفتنت يک قلب دريايي ترک برداشت

و بعد از رفتنت دريا چه بغضي کرد

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاکستري گم شد

و گنجشکي که هر روز از کنار پنجره با مهرباني دانه بر ميداشت

تمام بال هايش غرق در اندوه و غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشم هايم خيس باران بود

و بعد از رفتنت انگار کسي حس کرد من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت

کسي حس کرد من بي تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

کسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد

و من با آنکه ميدانم تو هرگز ياد من را با عبور خود نخواهي برد

هنوز آشفته چشمان زيباي توام, برگرد

ببين که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از اين همه طوفان و وهم پرسش و ترديد کسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت

تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتي مابين اشک و حسرت و ترديد کنار انتظاري که بدون پاسخ و سرد است

و من در اوج پاييزي ترين ويراني يک قلب ميان غصه اي از جنس بغض کوچک يک ابر نمي دانم چرا؟

شايد به رسم عادت پروانگي مان باز

 براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم...

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم آذر 1384ساعت 8:56  توسط شاهین  | 

کاش ان روز که تقدیم تو شد همه ی هستی من

                   می سپردم که مواظب باشی جنس این جام بلور است

لبریز از عشق و غرور گر بازیچه شود

می شکند... می شکند...می شکند...

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 9:16  توسط شاهین  | 

آسمان را قسمت کردند
تکه ای برای رود
                            تکه ای برای برکه
تکه ای برای دریا
                            تکه ای برای تو
تکه ای برای تو
                              تکه ای برای تو

جدایی تا نباشد دوست قدر دوست کی داند

                                                               شکسته استخوان داند قدر مومیایی را

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 9:4  توسط شاهین  | 

بیا امشب به دیدارم

به پاس آشنایی ها

دو روز مانده از عمرم

رها کن بی وفایی ها

به یاد نو بهاران

اشک می ریزم در این پاییز

چه زیبا بود در باغ جوانی

دلگشایی ها

میان دام عشق تو

کبوتر بچه ای بودم

دلی بود و تو بودی

با تمام دلربایی ها

مرا بنگر کتاب سرگذشتی

تلخ و غمبازم

حدیث کهنه آن مهرورزی ها

جدایی ها

جهان پیر است و بی بنیاد

عمر ما چو دور گل

بیا امشب به دیدارم

به پاس آشنایی ها

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم آذر 1384ساعت 14:37  توسط شاهین  | 

مرا عمری به دنبالت کشاندی

 

      سرانجام به خاکستر نشاندی

 

             ربودی دفتر دل را ولی افسوس

 

                   که سطری هم از این دفتر نخواندی

 

                            گرفتم عاقبت دل بر من افروخت

 

                                پس از مرگم سرشکی فشاندی

 

                                      گذشت از من ولی آخر نگفتی

 

                                         که بعد از من به امید که ماندی

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم آذر 1384ساعت 14:35  توسط شاهین  | 

دراین سرای بی کسی کسی به در نمی زند
 به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند
یکی زشب گرفتگان چراغ بر نمی کند
کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند
نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار
 دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند
گذرگهی ست پر ستم که اندر او به غیر غم
کسی صدای اشنا به رهگذر نمی زند
دل خراب من دگر خرابتر نمی شود
که خنجرغمت از این خرابتر نمی زند
چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات؟
    برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند
نه سایه دارم و نه بر بیفکنندم و سزاست
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم آذر 1384ساعت 14:33  توسط شاهین  |